Als kers op de taart nodigde Professor Hemelrijk me uit om in het najaar een valkenier te bezoeken om zo het gedrag van bijvoorbeeld de spreeuwenzwerm met aanwezigheid van een roofdier te onderzoeken. Een droom die uitkomt!

Na twee dagen rijden (dankzij de overenthousiaste TomTom door onder anderen een zeer troosteloos noorden van Polen) arriveerden we in Siauliai, gelukkig was er in de dagen die volgden nog wat tijd om te oefenen en de stad en omgeving te ontdekken. Overal werden we warm onthaald en de lokale studenten namen ons meerdere malen op sleeptouw naar mooie plekken en goede kroegen. Zo kwam het dat we ook nog in de gelegenheid waren om wat stoom af te blazen met een mini-HET VATICAAN-show in een rockkroeg. Grensverleggend zo bleek, want voor HET VATICAAN had nog nimmer iemand de podiumgrens overgestoken, terwijl Douwe al bij het eerste nummer op een tafel in het publiek push-ups aan het doen was.

Op de eerste dag van het festival bekeken we wat voorstellingen en bleek er een persconferentie georganiseerd waardoor ik ineens oog in oog stond met een stuk of zes camerateams van zowel lokale als landelijke zenders.

Het is nog maar twintig jaar gelegen dat Litouwen zich definitief heeft ontworsteld aan Rusland en worstelt nu met het behouden en doorontwikkelen van de eigen identiteit, ook artistiek. Dit zie je terug in het straatbeeld waar westerse en Oost-Europese kleding, architectuur, winkels en gebruiken clashen, maar ook op het festival. Veelal traditioneel theater, met af en toe gewaagde uitstapjes onder toeziend oog van strenge Russische docenten. Dankzij het internet heeft de jeugd een breder perspectief en zoekt de grenzen meer op. Dat is mooi om te zien, inspirerend ook. Want in plaats van dat iedereen op een eigen eilandje opereert werken de studenten constant samen. Ze moeten wel om het hoofd boven water te houden. Samen muziek maken op straat, zingen, van elkaar leren. Erg indrukwekkend en samen met enkele heftige verhalen over vroeger gaf het me een veel nieuwe inzichten.

We maakten ons wat zorgen dat de toch wel experimentele en abstracte voorstelling misschien niet begrepen zou worden , dit was echter niet het geval. Zowel de studenten als docenten (ook die strenge Russen) complimenteerden ons op de composities en uiteindelijk wonnen we zelfs een award ‘vanwege de uitzonderlijke muzikale experimenten’!

Op de laatste dag bezochten we meerdere touristische locaties op een schiereiland aan de kust van Litouwen. Een prachtig gebied met veel bos, prachtige duinen en authentieke steden met veelkleurige houten huisjes. Klein hoogtepunt was ook ‘Kryziu Kalnas‘, oftewel de kruizenheuvel. Een bedevaartsoort met honderdenduizenden kruizen van allerlei soorten en maten, achtergelaten door bezoeker. Een indrukwekkend aanzicht. Te veel om op te noemen dus eigenlijk. Een fantastische ervaring die hopelijk een staartje krijgt, want de contacten met Litouwen, maar ook Letland en Rusland zijn gelegd en ik wil deze zeker niet onbenut laten! Ook even een dikke vette bedankt voor Adriaan en Douwe die deze trip in meerdere opzichten tot zo’n enorm succes hebben gemaakt.

ačiū! (bedankt!)

Met Meindert Talma & De Rode Kaarten staan we namelijk in Paradiso!
Altijd weer een bijzonder hoogtepunt om daar te mogen spelen. 9 juni. Maar daarna gaan we ook het land in en kun je ons vinden in de Vera, de Ekko, op Oerol en Noorderzon. Er zit vast wel iets voor je tussen.

Op 2 juni treed ik maar liefst drie keer op op de Nacht van Kunst en Wetenschap, met de afstudeervoorstellingen van Jolien Middelweerd en Douwe Dijkstra en met het heel bijzondere ‘Frjemde Fûgels’ project, daarover snel meer!

En alsof dat nog niet genoeg was mogen we met HET VATICAAN de regio onveilig maken, namelijk in Poppodium Romein in Leeuwarden en Iduna in Drachten Als klap op de vuurpijl gaat mijn voorstelling ‘Elena’ naar het Po Saule-festival in Litouwen!

De ‘sound’ van de plaat is me inmiddels wel duidelijk geworden, ik beperk me tot piano, een Juno60 synthesizer en drums, al heb ik ook nog geen kick en bekkens gebruikt. Deze grenzen maken het arrangeren een stuk eenvoudiger en zorgen ervoor dat ik niet eindeloos blijf dralen in ‘gepiel’.

Ook heb ik wat dingen geleerd over hoe je een bassound meer kunt laten klinken op kleine speakers, namelijk door het basspoor te kopiëren, het laag eraf te halen en wat overdrive of een bitcrusher op de hoge frequenties te doen. Dit zorgt ervoor dat de hoge frequenties vervormen/meer boventonen krijgen waardoor het basgeluid rijker klinkt. Een handige truc als je, zoals ik, meet veel mid en laag werkt. Hieronder een filmpje waarin het principe wordt uitgelegd.

Inmiddels ben ik al een heel eind met de tweede track en wil ik het tempo wat opschroeven. Ook wordt het tijd om wat te gaan fantaseren over een release en alles wat daarbij komt kijken. Het lijkt me ook aardig om dit blog op wat andere sites te krijgen om zo de aandacht wat op te krikken. Je hoort het, wilde plannen!

Vorige week heb ik wat microfoons uit mijn studio gehaald en thuis om de piano gezet om te beginnen met de opnames. Een piano opnemen is al een hele kunst, waar enorm veel (tegenstrijdige) informatie over te vinden is. Uiteindelijk heb ik gekozen voor twee microfoons, off-axis, boven de open kast (voor de nerds). Het elimineert bijgeluiden van de toetsen grotendeels, maar de bijgeluiden van het instrument zelf blijf je goed horen. Ik vind dat wel wat karakter meegeven aan de opname. Al heb ik ook moeten concluderen dat ik voor een hele ‘cleane’ pianosound een andere piano zal moeten zoeken, daar kan ik die buurman weer mooi even voor aanschieten.

Ik had twee akkoordenschema’s liggen, één daarvan heb ik uitgewerkt tot een eerste demo. Het arrangement is eenvoudig, de piano, stem, Juno60 voor bas (thanks Job!) en trommel (gated reverb, 80′s!) en bellen voor het ritme.
Wat je dan krijgt is een soort van piraten-elektro, waar ik me eigenlijk erg in thuis voel. Ik verwacht dat ik op deze ingeslagen weg verder ga. Al zit in het andere schema wat een ‘mooiere’ melodie.

Genoeg geluld, de eerste demo:

Als klap op de vuurpijl namen we gisteren ook de videoclip op voor het nummer ‘Koning van de kluts’.

Bij deze een compilatie van de hoogtepunten.

Inmiddels zijn er meer partijen ingehaakt. Excelsior gaat het album uitgeven. Pim van de Werken (Silence is Sexy, Eins, Zwei Orchestra) gaat het album produceren en als klapper op de vuurpijl gaan we volgende week de hele week opnemen in… Een voetbalkantine! En wel de kantine van VV Helpman. We sluiten de week af met de opname van een videoclip door opkomend regisseur Reinier Sonneveld en we zoeken nog figuranten!

Er zit nog meer aan te komen, daarover snel meer. Ikzelf hoop op een endorsement van Orange…

Toen herinnerde ik me dat er in de prachtige verbouwde boerderij bij mij in de straat ook werkruimtes/ateliers zitten.
Er bleek een mooie lichte ruimte vrij te zijn en na lang wikken en wegen lijken de voordelen van een verwarmde ruimte twintig meter van huis toch echt wel groot en heb ik de knoop doorgehakt. Daar ga ik het album maken.
Bijgevoegd wat foto’s van de toekomstige studio.

Een week terug heb ik een EP’tje uitgebracht genaamd ‘Osprey‘. Op die EP staan louter piano-improvisaties. In mijn muzikale toestand heb ik altijd een paar meningen die ik erg op prijs stel, namelijk die van Sjoerd Bootsma (Asteriks, Freeze), Harmen van der Hoek (Popfabryk, Explore The North) en Sytze Pruiksma (Seeljocht).
Na het horen van de EP was hun mening eigenlijk unaniem. Het voelde als een schets, een kant van mij als artiest. Niet het definitieve ding, nog geen echt eigen geluid.

Momenteel laveer ik in mijn projecten en toestanden een beetje heen en weer tussen traditioneel pop/rock en experimenteel. In sommige van de tracks van It Langstme en de Dea lukt het om die dingen te combineren (zoals ‘Miggen‘, waar ik nog altijd erg trots op ben), maar het blijft moeilijk om één ding te kiezen en daar voor langere tijd op te focussen.

Dat ga ik met ‘Het album’ wel doen.

Het eerste uitgangspunten die voor mij vastligen zijn de piano en mijn stem. Hierin wil ik van alle dingen die ik gemaakt heb even terug naar de basis om te horen hoe het daar ook alweer klinkt. Die cover van 16 Horsepower die ik laatst gepost had is daar een goed voorbeeld van, maar helaas, een cover. Nu op zoek naar dat eigen ding!

Ik ben natuurlijk reuze benieuwd of mijn collega’s bovenstaand ook zo ervaren?

Omdat het zo leuk was om de eerder genoemde piano-improvisaties te maken heb ik besloten te bundelen in een EP’tje. Deze EP heet ‘Osprey’ en is vanaf vandaag gratis te downloaden. Veel luisterplezier!