– 2004
Na wat jaren keyboardles aan muziekschool ‘de Noordwester’ in Franeker begon de muzikale carrière van Laurens van der Meulen pas echt nadat hij Keimpe Koldijk ontmoet op de boot naar Terschelling, beide jongens zijn op weg naar hetzelfde zomerkamp alwaar ze de hele week samen muziek zullen maken. De week krijgt op Terschelling krijgt een vervolg en beginnend onder de onzinnaam ‘Frudum Spoenk‘ spelen ze samen met Achlumer drummer Jesse de Boer covers van Radiohead, Starsailor en Muse.
Jesse verlaat de band en wordt vervangen door Simon van der Heide, als later ook bassist Simeon Poot zich bij het gezelschap voegt en de nieuwe naam ‘Lamentation‘ de muzikale lading ook niet meer dekt wordt de band omgedoopt tot ‘Daybreak, Thin Air‘.
2004
Geïnspireerd door post-hardcore en emocore van bands als At The Drive-in, beginnen de jongens aan een muzikaal avontuur wat urgentie en teenage-angst als uitgangspunt heeft. Vanwege de leeftijd valt de band op, Koldijk en van der Meulen doen samen auditie voor de Academie voor Popcultuur met de band en worden beide toegaten.
2005
Tijdens hun studie aan de Academie worden de jonge frontmannen van de band uitgedaagd hun muzikale en culturele spectrum te verbreden, wat een directe weerslag heeft op de muziek van Daybreak, Thin Air. Er is meer ruimte voor invloeden uit jazz, klassiek en experimentele muziek, de urgentie blijft en de band besluit een EP op te nemen in de studio van Phil Mills, met Ferdy van der Singel als man achter de knoppen. Ook beginnen Koldijk en van der Meulen deel te nemen aan experimentele avonden in studentencafé de Wolwêze, de zogenaamde Legendarische Kraaak-avonden. Geïnitieerd door Sjoerd Bootsma.
2006
Daybreak, Thin Air staat in de finale van de Kleine Prijs van Fryslân en van de Noord Nederlandse studentenbandcontest. Bij beide wedstrijden eindigen ze niet op de eerste plaats, een patroon wat Laurens van der Meulen later zal voortzetten. De EP ‘The Swingsets Playgrounds‘ wordt in eigen beheer uitgebracht. De band laat een rijke, overvolle sound horen waar producer Johan Kooi zijn handen vol aan heeft. Strijkers, koren, spoken word, field-recordings, experimentele passages met synthesizers, enorme gitaarmuren, het kan de band niet gek genoeg. Lokaal begint Daybreak, Thin Air als een unieke band te gelden die vanwege de bijzondere sound een enorm potentieel wordt toegedicht.
2007
De bandleden van Daybreak, Thin Air oriënteren zich ook buiten de band en ondanks een hernieuwde, kernachtiger sound wil het potentieel zich niet vertalen in een druk speelschema.
Keimpe Koldijk ziet vooral buiten zijn gitaar mogelijkheden en het collectief rond bands als Adept, Bonne Aparte, maar later ook Eklin, Herrek, Woud en Bebe Fang begint zich op de Academie te vormen. Simon van der Heide en Simeon Poot blijven dichterbij elkaar en spelen samen met Lukas Dikker in de band Pluto, Dikker richt later Luik op. Later zal Simon van der Heide ook drummer worden bij The Black Atlantic.
In eerste instantie oriënteert Laurens van der Meulen zich juist wel als toetsenist en hij maakt onderdeel uit van de popband ‘Not Shakespeare‘, de band verzorgt o.a. Het voorprogramma voor de Dijk en doet het goed op verscheidene contest in het noorden van Nederland. Al wint van der Meulen ook met deze band geen gouden medailles.
Samen met Nienke Bodewes begint van der Meulen het duo ‘Burning the candle at both ends‘, verzorgde popliedjes á la Belle & Sebastian. Voor beide leden is de band een experiment, het brengt ze wel op uitwisseling in Italië, alwaar de twee enkele optredens doen. Ook begint van der Meulen onder de vleugels van Jos Blomsma en Michel Pitstra aan zijn eerste elektronische avontuur, namelijk ‘The Neon Disease‘, de elektroband is een kort leven beschonken, maar desalniettemin dichten de bandleden het zelf een legendarische status toe. De samenwerking met Blomsma legt de basis voor ‘Jean Parlette‘, de muziek komt uit de mouw van Blomsma, van der Meulen bijt zich er organisatorisch gretig in vast. David van Egmond en Suze Steemers voegen zich bij de band, die elektronische knispermuziek en akoestische folk combineert. De gedeelde leiding met Blomsma aan het artistieke roer en van der Meulen aan het organisatorische blijkt een gouden greep: de band weet binnen no-time veel publiek voor zich te winnen en er ontstaat een landelijke buzz.
De muzikale verschillen binnen Daybreak, Thin Air zijn inmiddels te groot en de band besluit te stoppen.
2008
Van der Meulen wordt uitgenodigd om als één van de drie Friese songwriters deel te nemen aan de ‘Frisian Writers Week‘, drie Friese songwriters (Meindert Talma, Mirjam Timmer en Laurens van der Meulen) varen samen met drie Zweedse collega’s (Ola Frick, Andi Almqvist, Mack Johansson) op een schip van Friesland naar Groningen om aldaar het resultaat van hun samenwerking te presenteren om Eurosonic/Noorderslag, op deze editie wordt ook Jean Parlette uitgenodigd om op te treden.
Na wat redacteurschap bij FrieslandPop, begint Laurens van der Meulen een stage bij het landelijke muziekblad Musicmaker om zich ook als niet-muzikant te oriënteren.
Op de Academie wordt van der Meulen door eerstejaars Berber Visser gevraagd om samen aan haar EP te werken. Na deze samenwerking richten ze rond Visser de band Miss. Ippi op, in eerste instantie nog met gitarist Bert van der Zee, later gaat Miss. Ippi als duo verder. De band schrijf zich in voor de Grote Prijs van Nederland en schopt het tot de finale in de grote zaal van Paradiso. Ook hier weer gaat van der Meulen zonder eremetaal naar huis.
Jean Parlette heeft inmiddels landelijk hoge ogen gegooid, na de Popronde spelen ze in veel clubs, doen voorprogramma’s in o.a. De Oosterpoort, Paradiso, Vera, Romein en spelen op festivals als Oerol, Noorderzon, Freeze, De Affaire, Tweetakt, Eurosonic/Noorderslag en vele anderen. Het album ‘much smaller‘ wordt landelijk zeer goed ontvangen met vrijwel uitsluitend vijfsterren-recensies. Ook op internationale blogs van bijvoorbeeld CDBaby wordt van een briljant debuut gesproken.
Jean Parlette wordt samen met Pioneers of Love en Daily Bread geselecteerd voor het coachingstraject van Freesonica.
2009
Voor het theaterstuk ‘Disco Pigs‘ van Tryater componeert van der Meulen alle muziek en geluidseffecten, het stuk gooit ook buiten Friesland hoge ogen en speelt o.a. In het Bellevue Theater te Amsterdam.
Na nog een korte onderzoeksstage voor Double2 (het mediabedrijf van Jan Douwe Kroeske) begint Laurens van der Meulen aan zijn afstudeerproject. Hij besluit een volledig eigen werk te maken. Voor het eerst schrijft hij in zijn moedertaal: Het Fries. Het project krijgt de titel ‘It Langstme en de Dea‘ (het verlangen en de dood) en is in eerste instantie een onderzoek naar de lichamelijke beleving van muziek met angst, schuld en intimidatie als hoofdthema’s. Van der Meulen presenteert zijn bevindingen in acht duistere rocksongs in Poppodium Romein in Leeuwarden.
Met één van de songs, ‘Wikel‘ (Torenvalk), schrijft van der Meulen zich in voor ‘Liet‘, het songfestival voor minderheidstalen. Het nummer wint de competitie op overdonderende wijze: vijf van de zes juryleden geven ‘It Langstme en de Dea’ de maximale twaalf punten, het overgebleven jurylid geeft het een tweede plaats met tien punten. Het is een bevestiging van van der Meulen als solo-artiest. Ondanks dat hij na Liet het kader van een rockband te beperkend vindt, blijft van der Meulen na deze ervaring wel in het Fries schrijven en trekt hij zich terug in zijn studio.
Na meer dan een half jaar presenteert van der Meulen ‘Miggen‘ (muggen), de tweede fase van het platform ‘It Langstme en de Dea’, een EP van vier zeer donkere, spookachtige nummers, waarvoor van der Meulen, op een cellopartij na, alle instrumenten zelf inspeelt.
Nadat van der Meulen is afgestudeerd blijft hij op Academie voor Popcultuur, maar nu in de functie van projectcoach en docent.
2010
Na een jaar teren op het succes van ‘much younger’ lanceert Jean Parlette ‘le system‘, een innovatief systeem waarbij fans zich kunnen aanmelden als bandleden om zo online invloed te kunnen uitoefenen op de band (bijvoorbeeld door het uploaden van samples en artwork). Ondanks dat het bijzondere systeem geen enorm (financieel) succes is, levert het de band veel aandacht van de landelijke media op. De moeite wordt in december 2009 beloond met een nominatie voor de LC Publiekprijs van het Fries Popgala en begin 2010 met een nominatie voor een Interactive Award op Eurosonic/Noorderslag, de traditie zet zich voort en Jean Parlette gaat zonder award naar huis.
De band is ontdaan van het tegenvallende succes en met name frontman en liedjesschrijver Blomsma heeft moeite met de beperkingen die het kader Jean Parlette met zich meebrengen. De band besluit Jean Parlette voor onbepaalde tijd in de ijskast te zetten.
Inmiddels is van der Meulen al bijna een jaar onderweg in de voorbereidingen van zijn magnum opus: Ykaro. Ontevreden met de fysieke ervaring van zijn afstudeervoorstelling neemt hij zich voor een nieuwe voorstelling te maken die het publiek werkelijk meeneemt op een fysieke en intimiderende reis. Van der Meulen vind in de Popfabryk zijn belangrijkste partner. De Popfabryk geeft de componist vrij spel om van het grootschalige project realiteit te maken. Na anderhalf jaar voorbereiding, onderzoek, componeren en ontwerpen presenteert van der Meulen op het Freeze Festival in de Harmonie in Leeuwarden, samen met Buro Lamp&Kap (Pitstra en Blomsma), Bouke Groen, LAF Wear en een twaalf-koppige band een overdonderende voorstelling met sjamanisme als rode draad. Het aanwezige publiek beleeft te midden van enorme lichtgevende zuilen een meeslepende muziekvoorstelling en in de weken die volgend wordt er in de Friese media vol lof geschreven over Ykaro. Vrijwel alle Friese muzikanten die een eindejaarslijstje inleveren aan 3VOOR12Fryslân spreken zich bewonderend uit.
De voorstelling wordt in december genomineerd voor een LC Publieksprijs op het Fries Popgala.
Ook maakt van der Meulen geluid voor ‘Observatiepost Fryslân‘, een object waar bezoekers doorheen kunnen klimmen en het Friese landschap ervaren.
2011
Vanwege de schaal van Ykaro is er niet direct een vervolg en van der Meulen besluit zich meer te richten op zijn ambitie als autonoom muziekmaker . Ykaro wordt in 2011 wel succesvol uitgevoerd in het Grand Theatre in Groningen en staat ook geprogrammeerd in het Tresoar in Leeuwarden tijdens de week van de Popcultuur.
Laurens wordt gevraagd om voor het Fryske Cash-project een track te maken. Op eigenzinnige manier bewerkt hij Sunday Morning tot Sneintemoarn. Een door dubstepbassen gedragen geluidscollage.
Meindert Talma vraagt Laurens van der Meulen, mede vanwege zijn afkomst van een zeevarende familie, mee te werken aan de uitvoering van ‘De Zee Roept‘. Als duo treden Talma en van der Meulen maar liefst 64 keer op op het Oerol festival en 40 keer op Noorderzon.
Rond zangeres en liedjesschrijfster Fenneke Schouten wordt de band Fenn gevormd. De bijzondere stem van Fenneke staat centraal en de band begint onderaan de ladder. Een verademing voor van der Meulen die zich binnen de band weer enigszins op de organisatorische kant kan richten.
Van der Meulen wordt gevraagd om in de windmolen ‘Welgelegen’ in Heerenveen een muziekperformance te maken, met de geluiden van de windmolen als uitgangspunt. Hij vraag Adriaan Groffen (Ykaro, Fenn) om dit project samen met hem uit te voeren. De uitvoering is een succes, na de uitvoering maken Groffen en van der Meulen er een product van met de titel ‘Windvolume’, het is de bedoeling om dit product aan meer windmolens in het hele land aan te bieden.
Ondertussen is Laurens begonnen met het schrijven van zijn tweede muziekvoorstelling, getiteld: ‘Elena’. De voorstelling is geïnspireerd op de animatiefilm ‘Princess Mononoke’ en verteld het verhaal van een een kind dat in de natuur opgroeit, maar terugkeert naar de mens om een kerkdienst voor haar natuurgoden te houden. Zo verteld ‘Elena’ vanuit een nieuw perspectief over de verstoorde harmonie tussen mens en natuur. Adriaan Groffen neemt wederom plaats achter het drumstel, Jolien Middelweerd neemt de vocale titelrol voor haar rekening en van der Meulen speelt dit keer piano en synthesizers. De voorstelling beleeft zijn primeur op het ‘Explore The North’-festival in Leeuwarden.
Inmiddels is ook HET VATICAAN opgericht. Min of meer voor de grap beginnen Douwe Dijkstra, Adriaan Groffen, Jelmer Haringsma HET VATICAAN. Het doel is in eerste instantie zo hard mogelijk spelen en zo weinig mogelijk repeteren. Als dresscode gebruikt de band witte hemden, zogenaamde wifebeaters en als teksten kiest Dijkstra de beste quotes uit Rambo-films. Een sensatie is geboren.
2012
Met de nieuwe formatie ‘Meindert Talma en de Rode Kaarten‘ beginnen de opnames voor het album ‘Eenmaal Oranje’. Een echte voetbalplaat met liedjes over eenmalige oranje-internationals. Er wordt opgenomen in de voetbalkantine van VV Helpman met producer Pim van de Werken. Laurens neemt op deze plaat de gitaar voor zijn rekening.
Samen met Adriaan Groffen neemt van der Meulen deel aan ‘Klanklânskippen‘ in de Lawei, Drachten. Een muzikale ontdekkingsreis gestoeld op improvisatie. De twee worden uitgenodigd door Sytze Pruiksma en werken op het podium samen met dichter Elmar Kuiper en muzikant Dennis van Tilburg.
De voorstelling ‘Elena’ neemt deel aan het ‘Po Saule‘-festival in Litouwen. Helaas moet Jolien Middelweerd op het laatste moment afhaken. Douwe Dijkstra neemt haar plaats in en vangt haar zangpartijen op door middel van toetsen. De drie muzikanten beleven een fantastische week in Litouwen, waar ‘Elena’ vol in de aandacht staat, van der Meulen wordt geïnterviewd door landelijke omroepen en de voorstelling wint een prijs vanwege de kwaliteit en de uitzonderlijke muzikaliteit.
Na deze beleving richten Dijkstra, Groffen en van der Meulen een collectief op om hun gezamenlijke activiteiten richting te geven. Ze geven het collectief de naam Heksenhamer. Onder deze naam bundelen ze een aantal activiteiten en voorstelling met als eerste exponenten de video-installatie ‘Loki’, gefilmd in Normandië en geëxposeerd op het Notfall Filmfestival.
Laurens treedt samen met Billy Benton & The Birddogs op in een uitverkochte Melkweg, hij vervult de rol van doowop-zanger.
Op de Nacht van Kunst en Wetenschap geeft hij samen met Professor Charlotte Hemelrijk een lezing over het zwermgedrag van spreeuwen waarbij van der Meulen de lezing muzikaal ondersteunt.
Van der Meulen neemt deel aan twee afstudeervoorstellingen, namelijk ‘Jolien en de Vroege Vogels‘, van Jolien Middelweerd, waar hij basgitaar speelt en zing. En ‘Dienst voor de Broer van God‘, van Douwe Dijkstra waar hij plaats neemt achter de toetsen.
Ondertussen is de tour van Meindert Talma begonnen die hen langs een aantal prachtige podia voert, hoogtepunt is een bomvolle Paradiso-bovenzaal.
HET VATICAAN oogst veel publiciteit en bewondering door constant geijkte paden te ontlopen, regels aan te tonen en te ontregelen. Zo huurt de band een kameel voor bij een optreden, speel (tot woede van het aanwezige publiek) een nummer van de kast, bombardeert Jan ten Boom (onvrijwillig) tot boeker van de band, wordt genomineerd voor een publieksprijs, maar trekt zich terug en koopt op Marktplaats een doodskist.
Voor haar debuutalbum vraagt de Schots/Nederlandse zangeres Jane Blue of Laurens de piano wil verzorgen. Samen met Londonse gitarist Max Jones wordt in de Sing Sing Studio in Metslawier het album opgenomen, het drietal verzorgd ook nog optreden in de Stadsschouwburg van Amsterdam.