Er wordt de laatste tijd wel meer over gerept, de filosofie van het ‘niet doen’. Het is een boeiende gedachtegang die in creatieve processen een verhelderende werking kan hebben. Het bekendste voorbeeld van deze filosofie zijn goede voornemens aan het eind van het jaar. Vaak zijn goede voornemens als volgt opgebouwd: ‘Ik wil stoppen met…’ of ‘Ik wil niet meer…’.Door grenzen te stellen bepalen we welk gedrag we als wenselijk of goed beschouwen.
Aan de ene kant wordt je als kunstenaar of artiest vaak verondersteld niet zulke grenzen te stellen, alles moet immers mogelijk zijn. Een kunstenaar of artiest is ‘vrij’. In werkelijkheid kun je deze vrijheid vaak benadrukken door er grenzen of regels voor op te stellen.
Maak dus een not-to-do-lijst
Bedenk in plaats van te wat je allemaal ‘moet’ doen eens wat je niet meer ‘wilt’ doen. In de loop naar een product (zoals een CD of optreden) is het goed om te weten welke compromissen je niet wilt sluiten. Een beroemd voorbeeld is het ‘Dogme 95′, een set regels waar filmmakers zich aan dienen te houden als zij een ‘pure’ film willen maken. De regels zijn zeer strikt en beperkend, toch leveren ze de meest creatieve meesterwerken op. Lees er hier meer over.
Een meer recentelijk voorbeeld is Kyteman, in dit ‘24 uur met…’ praat hij meerdere malen over hoe moeilijk het is om zijn eigen artistieke vrijheid te waarborgen en dus constant tegen de stroom van compromissen moet inzwemmen. Bekijk de uitzending hier.
Vaak, zo niet altijd, zijn de meest vrije, compromisloze artiesten degenen die de hoogste eisen aan zichzelf stellen, grote barrières opwerpen en soms ook enorme eikels zijn, simpelweg omdat ze alleen dan hun artistieke vrijheid kunnen waarborgen.
Post a Comment